Mensenvrees hadden de ooievaars niet meer. Als ze honger hadden tikten ze tegen het raam: (foto: PR)
Mensenvrees hadden de ooievaars niet meer. Als ze honger hadden tikten ze tegen het raam: (foto: PR) (Foto: )

'Overleven ze storm, onweer en regen, loopt het zo triest af'

Schiedam - En weer kreeg het ooievaarsstel drie jongen. Net als vorig jaar. Toen vloog het trio klapwiekend en zorgeloos de wijde wereld in. Ditmaal ging er iets verschrikkelijk verkeerd. Een dramatisch verhaal uit het Kethelse landschap. Met slechts deels een happy end.


(door Gerard S. Verver)

“Ruim drie maanden hebben ze hoog op dat nest storm, hitte, onweer en veel regen overleefd en dan loopt het zo triest af”, eindigt Renee Maas haar pakkende relaas over pa en ma ooievaar, die in Kethel al zo’n vijf jaar nabij hun woning op een paal logeren, vorig jaar drie jongen opvoedden en dat in deze lente herhaalden. Ditmaal vlogen niet alle borelingen het 'avontuur' tegemoet. De Dierenambulance moest er nogal eens aan te pas komen.

De vogels kenden, voordat er vorig jaar kleintjes kwamen, drie jaar ernstige huisvestingsproblemen. “Steeds namen ganzen, als een soort koekoeksjongen, bezit van het nest en verjoegen de ooievaars”, vertelt ‘moeder’ Renee, die de gang van zaken, zelfs via een webcam, in de gaten hield en onrustig sliep als de regen neer gutste of de wind stormkracht bereikte.

Van mensenvrees is bij de klepperaars dan inmiddels al geen sprake meer. Omdat meeuwen nogal eens eerder bij het voor hen neergelegde voedsel (“kippenhartjes en halfom gehakt, want rundergehakt vinden ze niet lekker”) waren, aten ze inmiddels uit haar hand. Sterker nog, wanneer ze honger hebben tikten ze met de snavel tegen het kamerraam.

Ook dit jaar leken de drie jongen voorspoedig op te groeien: “Twee duidelijk sterke vogels en een nakomertje. De eerste meldde zich al snel af en vloog uit...” Met zijn broertjes/zusjes ging het minder voorspoedig. “Nummer twee vloog wat rond, landde verkeerd op het nest, beschadigde de vleugel, maar kon toch weer opstijgen.” Het bleek schone schijn. Bij een volgende vliegpoging kwam het in een greppel terecht en liep botbreuken op.

Later belandde ook nummer 3 in de Dierenambulance. Die schrok van de grasmaaier, zat een middag bij te komen in de dakgoot, gleed daarna de vijver in en moest door de heer des huizes van de verdrinkingsdood gered worden. Daarmee was het drama voor het ooievaarskoppel compleet. “Een leeg nest en pa en ma maar klepperen.”

Een telefoontje leerde Renee Maas later, dat het met de kleinste van het trio wel goed zou komen. “Over de ander was er droevig nieuws. Die hebben ze in laten slapen. Heeft die kleine ruim drie maanden alle denkbare weersomstandigheden overleefd, loopt het zo triest af.”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden