Coby's expertise behelst ook zeehonden en bruinvissen. "Daar heb ik een speciale opleiding voor gevolgd."
Coby's expertise behelst ook zeehonden en bruinvissen. "Daar heb ik een speciale opleiding voor gevolgd." (Foto: )

Dierenambulance West zoekt plekje in Schiedam

Schiedam - De ambulancedienst van Stichting Dierennoodhulp West Nederland zoekt dringend extra 'woonruimte' in Schiedam. De dienst is uit zijn jas gegroeid. Niet alleen omdat de hulpvraag groter wordt - 'Sommige mensen bellen ons zelfs voor een mot - maar ook omdat het werkterrein bijna niet te behappen is. "We staan 24/7 klaar met piketdienst voor Vlaardingen, Maassluis, Hoek van Holland, Midden Delfland en een gedeelte van het Westland. Maar in de praktijk komt Schiedam daar ook steeds vaker bij."


(Door Els Neijts)

De ambulancedienst bestaat nu vier jaar en draait volledig op opbrengsten uit gereden ritten, donaties, giften, legaten én de menskracht van vrijwilligers. Coby van der Vaart (61) is vice-voorzitter én penningmeester. Ze doet haar werk met hart en ziel: "Het houdt me ook op de been", bekent ze eerlijk. "De meeste van ons zijn in de herfst van hun leven en - soms daardoor - licht beperkt. Meer jong bloed zou ook geen overbodige luxe zijn."

Het vaste onderkomen van de vrijwilligers is een portacabin op een gratis ter beschikking gesteld stuk grond in Maasdijk. "Van J.P. Isolatie", zegt Coby dankbaar. "We krijgen ook gratis energie en andere voorzieningen. We hebben alleen geen wc. De vrouwen moeten op een beker plassen." Van sponsoren mocht de dienst een kennel plaatsen, een volière bouwen en kon een koelwagen voor dode dieren worden aangeschaft. "Inmiddels rijden er vier ambulances", vult Coby aan, "maar we komen ruimte tekort. Iets extra's in Schiedam of aan de rand zou ideaal zijn. Al was het maar om een paar extra hondenkennels kwijt te kunnen."

Ondanks giften en donaties blijft het lastig om de eindjes aan elkaar te knopen. "Gemeenten hebben de wettelijke plicht om de kosten te dragen voor alle vervoer, zorg, opslag en het onderbrengen van gevonden voorwerpen. Daar vallen dieren ook onder, legt secretaris Kees Zeeman (71) uit. "Alleen betalen lang niet alle gemeenten. Bovendien liggen door diverse sluitingen dierenopvangmogelijkheden veel te ver uit elkaar."

De Dierenambulance vervoert zieke en dode dieren. Daar komt heel wat bij kijken. Vooral door de grote vraag naar hulp, want Nee zeggen is geen optie. "De mensen hebben vaak geen idee wat we allemaal doen", weet Coby. We zeggen altijd: Een muisje heeft evenveel rechten als de labrador die bij u voor de kachel ligt. Bij een overlijden zijn we ook altijd respectvol, het gaat toch om een soort uitvaart. Daar nemen we tijd voor. Ik kwam eens bij een boom van een kerel, vól met tattoos en piercings. Die heeft op mijn schouder liggen huilen om zijn vogeltje!"

'Superteam'

De ambulancedienst komt soms in moeilijke situaties terecht. Zoals met zeehonden. Coby:" De meeste mensen kennen het verschil niet tussen de gewone en de grijze zeehond. Dat is kwalijk, want grijze zeehonden baren in de duinen. Als je die jonkies naar zee brengt verdrinken ze, want zolang zo'n pup nog haar heeft kan hij niet zwemmen."

Ook aan het ophalen van zieke of dode dieren kleven soms aspecten waar de gemiddelde leek niet aan denkt. "Dat kunnen ook wilde dieren zijn", benadrukt Coby. "Of dieren die achterblijven na een ontruiming door de deurwaarder of bij een lang onopgemerkt gebleven overlijden. Ik heb ooit twee katten moeten vangen waarvan het baasje al zes weken dood lag. Met de kachel op 30 graden... Toen ik aankwam zei één van de politieagenten Sturen ze een vrouw... Ik heb 's nachts met veeel parfum op mijn kussen geslapen, maar als je die geur ooit in je neus hebt gehad... Gelukkig kunnen we elkaar altijd bellen. We hebben een superteam."

Meer berichten