Sebastian en Iris dansen tegen de klippen op.
Sebastian en Iris dansen tegen de klippen op. (Foto: )

De dans staat stil in een foto

Schiedam - Dansen kunnen ze goed. Iris Boer en Sebastian Pickering zijn als dansers afgestudeerd aan ArtEZ, de hogeschool voor de kunsten van Arnhem, Enschede en Zwolle. Maar dansen is één ding, een dans maken is iets anders. Een dans maken vraagt om een verhaal.


(Door Kor Kegel) 

"Dansen is het makkelijkst", zegt Sebastian, "maar een idee verzinnen is lastig.'' Daar worden de twee jonge dansers in Schiedam bij geholpen. 'Dans in Ontwikkeling' (DinO) is een concept van de Amsterdamse choreograaf Liat Magnezy, dat ze in samenwerking met Theater aan de Schie vormgeeft. Elk kwartaal begeleidt Liat Magnezy (1974) beginnende choreografen in hun eerste stappen naar een onafhankelijke professionele status. De repetities vinden plaats bij Ruimte in Beweging aan de Boterstraat 81.

Zoals op deze zonnige herfstdag. Iris en Sebastian gooien zich alvast los, wachtend tot Liat Magnezy met haar dochtertje arriveert. Hans Timmermans is er al. Hij is filosoof en historicus en op freelancebasis denkt hij bij DinO mee aan de verhaalontwikkeling van een dans. Op het danszeil staat een stoel en naast het zeil liggen enkele attributen: twee balletjes en twee bloementuiltjes. Het zal al gauw duidelijk worden waarom. Iris en Sebastian werken vanuit twee foto's: een oude vergeelde trouwfoto van rond 1890 en een Amerikaanse honkbalactiefoto uit 1909. De wegwerpgebaren in de dans hebben alles met honkbal te maken – maar ook met het verloop van het huweliIris Boer: "Een foto is een verstilde opname. De actie en beweging is eruit. Als je naar een foto kijkt, kun je je afvragen wat eraan voorafging en wat er daarna gebeurde. Met onze dans willen wij de beweging in de foto terugbrengen. Dat doen we door wat er mogelijk gebeurd is, op verschillende manieren te laten zien. Je ziet dus min of meer gelijke dansbewegingen in een steeds andere context.''

"We maken gebruik van het contrast tussen stilte en beweging. Als je actie ziet, denk je niet aan het stollen van de beweging. Maar als je het verstilde moment ziet, zie je meer. Je ziet meer details. En er ontstaat ruimte voor fantasie.'' Dus zitten er veel stille momenten in hun dans. Alsof er telkens een nieuwe foto wordt gemaakt, die het geheel eventjes doet bevriezen. In principe ligt er het concept van de dans, maar nu moet de verhaallijn nog aangezet worden. Liat Magnezy en Hans Timmermans maken tijdens de repetitie aantekeningen. Hun adviezen worden na elke repetitie besproken en zo groeit de productie. "We begonnen met niets en in een paar weken tijd moet er een uitvoering van een half uur staan", zegt Iris.

Fotografie is het omgekeerde van beweging. De twee jonge dansers hebben een spannend contrast gekozen. Met alle ruimte voor fantasie voor de toeschouwers, want als er één kunstvorm is die zich door duizenden mensen op duizenden manieren laat interpreteren, dan is het dans. Iris en Sebastian zijn te zien op 19 november in het Wennekerpand, Vijgensteeg 2.

Meer berichten