Foto: Foto:

Leve de schildluis

Vroeger was de kleur rood zeldzaam, kostbaar en alleen voorbehouden aan leden van koningshuizen en rijke burgers. In 1519 ontdekten de reislustige Spanjaarden dat de Mexicaanse Azteken op hun markten een bijzondere rode kleurstof verkochten. Het bleek afkomstig van de Chocinille-schildluis die voorkomt op schijfcactussen.

Bij plat drukken van het pigment ontstaat een heldere en mooie rode kleur (karmijn). Vandaag de dag ook vanaf de Canarische eilanden opnieuw populair door de natuurlijke herkomst en de vele toepasbare variaties. Met een lepel worden de cactussen handmatig en met veel geduld leeg geschraapt van de luizen. Na machinale verwerking wordt het karmijnzuur gebruikt voor o.a. lippenstift, rode m&m`s, roze koeken, drinkyoghurt met aardbeien, Campari, textiel en tomatensoep. Zoveel producten, zoveel luizen.

Een sociale advocaat wordt in negatieve zin wel eens luis in de pels genoemd. Dat is meestal onterecht. Als (waak)schildluis fungeren voor de kwetsbaren in onze samenleving en meer evenwicht creëren tussen een grote, vermogende partij en een kleine, onvermogende partij is vaak juist heel hard nodig. In het andersluidende geval ontstaat er meer en meer een samenleving waarin voornamelijk of alleen het recht van de sterksten en rijksten geldt. Dat zouden we met z´n allen eigenlijk niet moeten willen, aangezien dit alleen maar extra, onvoorziene problemen en nog meer oplopende kosten voor iedere belastingbetaler oplevert.

Het is dan ook teleurstellend dat sociale advocaten door de overheid financieel worden uitgeknepen als luizen. Het scherpe fileermes van de minister heeft al tot vervelende ongelukken geleid. Sommige collega-advocaten zijn namelijk noodgedwongen gestopt met de zogeheten toevoegingspraktijk. De hulpbehoevende man of vrouw in de straat zonder of met weinig geld is/wordt de dupe. Dat kan en mag niet de bedoeling zijn. Hopelijk blijven er nog genoeg schildluizen over! Reacties? hardam@mhz-advocaten.nl

Meer berichten

Shopbox