<p>Jo Ouwens-Muller. (Foto: Rob Siegerist)</p>

Jo Ouwens-Muller. (Foto: Rob Siegerist)

(Foto: )

In memoriam: Jo Ouwens-Muller - hart op de tong en goudeerlijk

SCHIEDAM – Haar laatste jaren woonde ze in Vlaardingen-Holy, maar ze bleef Schiedam intensief volgen. Familie en kennissen namen elke week het Nieuwe Stadsblad voor haar mee.

Door Kor Kegel

Achthoog in De Meerpaal bleef ze bezig met mandala tekenen, waarin ze in Schiedam les had gegeven. In het Vlaardingse zorgcentrum raakte ze snel ingeburgerd. “Ik kan nu eenmaal mijn klep niet houden,” zei ze. Dan maak je makkelijk contact.
Omdat ze daar zo goed in was, heeft Jo Ouwens-Muller duizenden Schiedammers leren kennen, van wie ze er velen met raad en daad bijstond. Op de overlijdenskaart staat dan ook: “Ze zette zich in voor sociale rechtvaardigheid, gelijkberechtiging en verbinding en vooral voor de mensen die op haar pad kwamen.” Dat is helemaal waar. Ze liet nooit iemand in de kou staan en zette zich bevlogen in om mensen vooruit te helpen en tot elkaar te brengen.

Dat begon al toen ze betrokken raakte bij de acties voor de komst van zwembad Zuid, een puur volksinitiatief. Door die acties en het contact met Tiny Krikke-Hein raakte ze politiek actief. Ze zat met de latere D66-minister Els Borst in de vrouwenbeweging. In 1973 kwam Jo Ouwens-Muller in de Schiedamse gemeenteraad. In een moeilijke periode met interne partijconflicten tussen de arbeiders en de jonge doctorandussen bleef ze fier staan voor emancipatie van de mens en integratie van nieuwkomers in Nederland. Na haar periode van twee termijnen als raadslid bleef ze zich daarvoor inzetten. Ze nam actief deel aan dialoogbijeenkomsten waar Schiedammers uit verschillende culturen elkaar beter leerden kennen. Jo was iemand die mensen met elkaar verbond. Ze heeft daarmee een grote rol vervuld in de Schiedamse samenlevingsopbouw. ,,Voor zo’n klein mensje als ik…’’ zei ze schalks toen ze 90 jaar werd. Een groot mens met een klein postuur. Toen ze in Zuid-Beijerland geboren werd, woog ze drie pond. ,,Mijn vader dacht dat het niets met me zou worden. Hij was zelf een stevige vent, net als mijn broers. Maar hij heeft me beschermd en gekoesterd en energie in me gestoken door heel veel te vertellen. Ik heb ongelofelijk veel van hem geleerd.’’

Ze wees naar een ingelijste foto van haar vader. Hans Muller stond op een prominente plek in de huiskamer. Evenals haar in 2001 overleden echtgenoot André Ouwens. “Een actief leven is vandaag voltooid,” staat op de overlijdenskaart die meteen op zondag 30 augustus gedrukt werd. Afgelopen vrijdag was de uitvaartplechtigheid in zeer beperkte kring, maar zodra de coronamaatregelen het toelaten komt er een herdenkingsbijeenkomst, meldt Chris Zijdeveld, die wethouder was in haar raadsperiode. Chris en zijn vrouw Bente bleven altijd nauw bevriend met Jo Ouwens. Geregeld gingen ze nog uit eten en haalde Jo haar talrijke herinneringen aan Schiedam op. Jo Ouwens-Muller is 92 jaar geworden. Tot vorig jaar kon ze nog zeer schrander uit de hoek komen, ze had haar koppiekoppie nog, maar merkte wel dat ze dingen begon te vergeten. Gaandeweg waren er tekenen dat deze bijzondere, sterke en onafhankelijke vrouw ging ‘uitdoven’, zoals de familie het meldt.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden